Het overlijden van Karel Simons was een schok

beeld_karelsimons_02_album
Beeld van de overleden schilder K. Simons, foto Copyright Ons Volk

beeld_karelsimons_01_album
Bronzen plaat op houten voet met dank aan Guido Mylle voor deze foto

Door het vroege heengaan van ex-student, vriend en collega Karel Simons, had Octave beslist om een paar kunstwerken te maken van de overleden kunstschilder, hij kende Karel vanop school, in het Academie voor Schone Kunsten te Brugge. Alles had zo zijn redenen om een kunstwerk te maken, Octave beeldde altijd zo goed mogelijk de gelaatsuitdrukkingen uit van de personen. Het deed Octave veel verdriet dat zo’n jonge man was overleden, zeker als hij de persoon in kwestie kende.



Terug in Brugge, het overlijden van zijn 2de zoon

grafbernard001_album01
De rustplaats van Bernard Rotsaert

grafbernard002_album
De rustplaats van Bernard Rotsaert

Na geruime tijd vertoeft te hebben in Frankrijk, keerde in 1925 het gezin ‘Rotsaert – de Bernoville’ terug naar Brugge, ze verbleven van 1925 tot 1930 in de Oude Zak nummer 71. Tussen die periode werkte Octave in een atelier langs de Scheepsdalelaan in Sint-Pieters, ongeveer op de plaats waar nu de Carrefour is. De atelier op zich stelde niets voor, het was een grote barak met een aarden vloer.

Drie jaar na het verhuis, van Frankrijk naar België wel op donderdag 7 juni 1928, overleed zijn tweede zoon “Bernard Rotsaert” op 7-jarige leeftijd door een aanrijding met een auto in de Ezelstraat (bevestigd door Monique Rotsaert). Wat er opvalt is dat er toen weinig auto’s in het straatbeeld en nauwelijks verkeersregels waren. Octave kon zijn verdriet niet verkroppen en vanaf heden zou hij kinderbeeldjes (kinderkopjes in brons) boetseren.

De doodrijder wilde een mooie vergoeding geven als troost voor de dood van Bernard, maar Marthe wilde dit niet, volgens sommige was ze te koppig om dit aan te nemen, volgens anderen had ze het er erg moeilijk mee, ze zei ‘ik krijg mijn kind daar niet mee terug’. Naar aanleiding van de begrafenis van haar zoon had ze de overheid gevraagd naar een eeuwige vergunning voor haar zoon, ze heeft dit dan ook gekregen en uiteraard betaald met eigen middelen die ze toen had, al hadden ze het tijdens deze periode niet breed.

Haar zoon ligt op hetzelfde kerkhof als haar man, Octave Rotsaert. De eerste zoon van Octave, Emmanuel was toen 11 jaar, hij vertelde dat hij het heel moeilijk had met het verwerken van zijn overlijden, hij was er gewend aan geraakt om samen te zijn met zijn broertje. Hij vertelde ook dat hij iedere dag moest huilen, dit wordt voor hem een langdurig verwerkingsproces die hij alleen moest oplossen, vroeger was er geen sprake van psychologische bijstand na een drama.

Voor iedereen moest het leven verder gaan ook voor onze kunstenaar, in 1929 kreeg hij de eerste prijs in de beeldhouwkunst van de provincie West-Vlaanderen, dit was een soort onderscheiding voor zijn werken. Er zullen nog heel wat positieve belevenissen gebeuren in zijn leven, dit leest u verder op de volgende pagina’s.

Meer uitleg bij de tweede foto, het graf van Bernard ligt daar al 85 jaar, door de jaren heen kan men het opschrift nog nauwelijks lezen, het is een Frans opschrift. Het opschrift luidt:
ICI REPOSE (hier rust)
BERNARD ROTSAERT
FILS D’OCTAVE ET DE (zoon van Octave en van)
MARTHE DE BERNOVILLE
NE A PARIS LE 4-5-1921 (geboren te Parijs op)
DECEDE ACCIDENTELLEMENT (overleden door een auto ongeluk in)
BRUGES LE 7-4-1928 (Brugge op)
Het opschrift werd waarschijnlijk voor 100% met zekerheid gekozen door zijn moeder, Marthe, Marthe sprak enkel Frans.

Spellingsfout gezien? Selecteer de tekst met uw linker muisknop en klik op Ctrl+Enter.

Geef een reactie