2. Geneesheer en burger

dewinter_boudewijnI
dokter De Winter samen met koning Boudewijn I.

Het is niet de bedoeling in het kader van deze scriptie diep in te gaan op zijn activiteiten als geneesheer. Toch is het nuttig enkele hoofdlijnen in herinnering brengen, al was maar om daardoor meer inzicht te krijgen in zijn bijzonder druk bezet leven.

Tijdens zijn schitterende studies in Gent slaagde hij er in om tegelijkertijd en met glans niet alleen het diploma van Doctor in de Geneeskunde maar ook dat van Doctor in de Natuurwetenschappen te behalen.

Tijdens de oorlog 14-18 maakte hij de terugtrekking mee van het Belgisch leger als “médecin auxilliaire”. Jarenlang, tot diep in de jaren 50 ging hij nadien met wapenbroeders naar de herdenkingsdagen van o.a. de slag bij Authem Sint Margeriet bij Tienen. Wij, het jong grut, mochten mee en luisterden met open mond naar zijn epische beschrijvingen van de veldslag.

Achter het IJzerfront werkte Louis in het “Hopital d’évacuation d’armée”. Hij logeerde er een tijd bij een bevriende collega van zijn vader: bakker Léon en Bertha Timmerman uit De Panne, Hij werd er verliefd op hun toen 16-jarige (!) dochter Madeleine, die mijn grootmoeder werd…

Na de oorlog heeft Louis de Winter zich verder gespecialiseerd in Frankrijk, Duitsland, Nederland en kon dan in 1920 aan de slag in het Sint-Janshospitaal van Brugge…

Als eerste hart- en longspecialist in St Jan heeft hij er samen met Professor Sebrechts, dokter Rubbrecht, dokter Warmoes en een aantal anderen, ruim bijgedragen tot de hoge wetenschappelijke reputatie van het Hospitaal in de loop van de eerste helft van de 20ste eeuw. Van 1922 tot 1926 voerde Louis doorheen Vlaanderen een ware kruistocht tegen de tuberculose. Met de oprichting van diverse dispensaria voor gevolg.

leopoldIII
links: dokter De Winter, rechts: koning Leopold III.

Ondertussen vond hij de tijd om samen met mijnheer en mevrouw Monthaye een voortrekkersrol te spelen bij de oprichting van het Sanatorium in Sijsele. Als hoofdgeneesheer vond hij het zijn plicht om, ook al ontbraken soms de transportmogelijkheden tijdens WOII, vaak te voet van Brugge naar Sijsele te gaan om toch present te zijn op de consultaties van zijn patiënten. In het “Sana” konden de kleinkinderen van Louis De winter ook een serieus graantje meepikken van het jaarlijks bezoek van Sinterklaas in de grote feestzaal…

Vooraleer het bestuur van ziekenhuizen overgedragen werd aan een OCMW Directeur, was Louis De Winter de laatste (of voorlaatste?) die als Geneesheer – Directeur het beheer van het Sint-Janshospitaal in goede banen moest leiden, samen met Moeder Overste, “Mevrouw” (Lutgarde Spilliaert en nadien Stanislas Christiaens).

Zijn kleinkinderen herinneren zich nog goed de plechtige bezoeken van Louis en zijn volledige familiale achterban aan die indrukwekkende “Mevrouw” op elke kerkelijke Hoogdag. Leuker voor hen was natuurlijk het jaarlijks bezoek van Sinterklaas aan Sint-Jan, geflankeerd door Georgtje van de Gilde als Zwarte Piet….

Zijn liefde voor zijn stad Brugge en voor zijn beroep kon Louis enkele keren samenbrengen door het organiseren in Brugge van enkele belangrijke medische internationale congressen over pneumologie.

Dat Louis De Winter op geneeskundig vlak een significante rol gespeeld heeft blijkt alvast uit het feit dat zijn borstbeeld (geboetseerd door O. Rotsaert) nu nog, naast dat van Prof. Sebrechts staat , in de inkomhal van het nieuw Sint-Janhospitaal. Velen weten ook niet meer dat hij de eretitel kreeg van Doctor Honoris Causa van de Universiteit van Grenoble. Hij is trouwens begraven met betrokken toga naast zich.

Zijn Provinciaal Voorzitterschap van het Belgische Rode Kruis bracht vaak week-end werk mee. De lokale afdelingen zagen hem graag komen kijken naar hun oefeningen. In zijn uniform paarde Louis het nuttige aan het aangename en sleurde dan enkele van zijn kleinkinderen mee tussen de “brancards” waarop waarheidsgetrouwe “simulanten” hun best deden om niet uit hun rol te vallen.

Ook buiten de geneeskunde slaagde Louis De winter erin zijn invloed te doen gelden. Zo was hij medeoprichter van “De Vrienden van de Musea”. Met veel enthousiasme droeg hij, samen met Pater Verleye bij tot het succesvol promoten van Brugge als vestigingsplaats voor het oorspronkelijk in Straatsburg geplande Europa College.

Zijn passie voor WOI en zijn inzet voor de naweeën ervan bij ex frontstrijders brachten hem tot Nationaal Ondervoorzitter van de Vuurkruisen 14-18. Daardoor kwam hij in contact met de Koningen Leopld III en Boudewijn. Tekenend zijn hierbij dat Leopold III Louis De Winter persoonlijk thuis in Brugge is komen ver-eremerken met het Kruis van Commandeur in de Kroonorde.

Bij zijn overlijden stuurde Boudewijn zijn persoonlijke afgezant naar de begrafenisplechtigheid in de O.L.V. Kerk. Naast Leopold III, die er eens zijn in aluminium gewikkelde boterhammen kwam opeten, kwam er ook ander schoon volk over de vloer. Burgemeester Pierre Vandamme, gouverneur Pierre d’Ydewalle, Professor Muls.

artdecot
Binnenshuis en interieur van dokter Louis De Winter.

De in het midden van vorige eeuw bekende operazanger Arthur Crabbé kwam ook eens naar de Oude Burgstraat en gaf er een staaltje van zijn kunnen ten beste. Hij moest wel in de gang gaan staan om te mogen zingen uit volle borst. Alleen zo kon vermeden dat de kristal glazen op tafel niet kapot sprongen…

Louis De Winter had ook contacten met Stijn Streuvels, James Ensor (een aan hem opgedragen werk: “Gamme d’amour”), Baron Bekaert.

Architect Maurice De Meester was een persoonlijke vriend en kwam er bijna wekelijks aan huis om een partijtje te schaken. Het moet zijn dat Maurice De Meester kon schaken, want als ik zelf tegen mijn grootvader speelde verloor ik elke keer; en dan nog schaakmat in de hoek die hij bij het begin van de partij had aangewezen…

De Meester is zoals geweten de ontwerper van de prachtige art-deco hall van de Sint-Jozefkliniek en het (nu geklasseerd?) kantoorgebouw van de vroegere NGSF. Gans de binnenhuisinrichting in de Oude Burgstraat was door De Meester in diezelfde stijl opgetrokken. Met gekleurde glasramen, ingebouwde kasten, schuifdeuren, geïntegreerde verlichting, enz.: bijzonder modern voor die tijd.

Spijtig genoeg is dit in Brugge misschien uniek interieur na verkoop van het huis totaal verdwenen om plaats te maken voor het meer exotisch interieur van de een tijd lang beruchte Suzy Wong…

De indrukwekkende sociale klim en de bijzonder zware agenda van Louis De Winter hebben hem nooit afgesneden van zijn roots en van zijn nageslacht. Integendeel. Hij kon tijd maken voor zijn broers en zuster, die regelmatig op zondag avond over de vloer kwamen om te kaarten met Madeleine, terwijl Louis zich na het eten terugtrok en “mediteerde” of in zijn werkkamer zijn Jamar ’s zat te evalueren.

In de oudste van zijn kleinkinderen stak hij veel tijd in het overbrengen van de “vlam”. Hij deed ons de belangrijkste Franse en Belgische musea ontdekken tijdens memorabele autoreizen langs toen nog landelijke wegen naar Normandïe, Bretagne, de kastelen aan de Loire, Parijs.

Met Madeleine De Winter aan het stuur (zij was waarschijnlijk één der eerste vrouwen in Brugge die met de auto kon rijden), die niet alleen lette op de baan voor zich, maar ook op wat op de achterbank gebeurde. Wanneer de uitleg van Louis de rumoerige kinderen onvoldoende leek te boeien, liet Madeleine het stuur los en mikte haar “sacoche” over haar schouders naar de bron van het rumoer…

Door Christian Daems.


Spellingsfout gezien? Selecteer de tekst met uw linker muisknop en klik op Ctrl+Enter.

Geef een antwoord