3. Bibliofiel

Hij hield van boeken. Dat is duidelijk. Boekhandel De Reygere op de markt en Corman in Oostende zagen hem graag komen. Maar hij zag het breder. Van zijn wekelijkse bezoeken aan Brussel in het kader van o.a. Het Rode Kruis en De Vuurkruisen keerde hij vaak terug naar huis met zijn autokoffer vol boeken. Tot grote ergernis van zijn echtgenote die de factuur al voor haar ogen zag schemeren….

Meer dan 10.000 boeken (inventaris: ca 260 blz) vulden tientallen meters rekken op de grote zolder, op de overloop van de eerste verdieping en in de bibliotheek naast zijn slaapkamer. Naast een aantal prachtstukken (o.a. een vrij uniek exemplaar van de “Flandria Illustrata” van Sanderus) ging zijn voorkeur niet zozeer naar litteratuur maar vooral naar onderwerpen zoals: wetenschap, kunst, filosofie, geschiedenis. “Lectuur voor als ik tijd zal hebben tijdens mijn oude dag” zei hij (ook nog als hij al 70 was!). Louis De Winter bleef echter een druk bezet man en heeft weinig tijd gehad om veel van zijn boeken “open te snijden” (wat nog vrij gebruikelijk was voor toenmalige nieuwe boeken).

Als student hebben mijn zus en ik tijdens de blokperiode veel gestudeerd in de bibliotheek op de zolder. Onnodig te zeggen dat als we het blokken weer even beu waren, wij er heimelijk tientallen, zo niet honderd of meer boeken open gesneden en al of niet diagonaal gelezen hebben.

Door de bibliofilie van Louis De winter was het open snijden bij een deel van zijn boeken echter niet meer nodig. Niet noodzakelijk omdat hij ze al gelezen had, maar omdat hij ze prachtig had laten inbinden in echt leer met “gulden snede”. Daarvoor was op zolder een speciaal kamertje ingericht als atelier, waar het heerlijk naar lijm rook.

exlibris
Dokter De Winter had een eigen boekbinder in dienst, het werd allemaal met de hand gekaft.

Camiel De Schepper, broer van de gekende wetsdokter en ordonnans van Louis tijdens de eerste wereldoorlog, kwam jarenlang regelmatig van Brussel om er dat karweitje op te knappen. Enkel de door hem ingebonden werken kregen een persoonlijke “Ex Libris” van Louis De Winter ingeplakt. Zijn “Ex Libris” is getekend door een zekere André Vlaanderen. Het stelt een symbolische weergave voor van waar zijn leven in essentie voor stond: de eenzame ridder die op zijn wit paard, in een duel de overwinning behaalt op de dood op zijn zwart paard. Onderaan: twee longen doorkruist met een stethoscoop.

Vermeldenswaardig is dat er in de bibliotheek naast de slaapkamer van Louis een werkelijk uniek “stripverhaal” opgesteld stond.: een exacte kopie (Van der Veken?) op ware grootte van het relikwieschrijn van de H. Ursula van Memling! De waarheid noopt me te zeggen dat die kopie niet door dokter De Winter besteld geweest was. Ze was afkomstig van de Brugse drukker Beyaert.

Later is het schrijn overgeplaatst naar het midden van de logeerkamer, waar ik een jaar lang met Ursula, haar legende en haar 10.000 maagden geconfronteerd werd bij het slapen gaan en, alsof dit niet volstond, nog eens bij het opstaan…

Door Christian Daems.


Spellingsfout gezien? Selecteer de tekst met uw linker muisknop en klik op Ctrl+Enter.

Geef een antwoord